Matheron op 7 januari 2020 in Parijs overleden

Niet alleen in Frankrijk maar ook internationaal gold Alexandre Matheron als een van de grootste experts op het terrein van de filosofie van de zeventiende eeuw. Over Spinoza schreef hij twee baanbrekende boeken: Individu et communauté chez Spinoza (Éditions de Minuit, 1969) en Le Christ et le salut des ignorants chez Spinoza (Éditions Aubier-Montaigne, 1971), alsmede een reeks belangrijke artikelen, recent gebundeld in Études sur Spinoza et les philosophies à l’âge classique (Lyon, ENS Éditions, 2011). Matheron hoorde, na Martial Gueroult, tot de voornaamste representanten van de structurele benadering van de geschiedenis van de filosofie. Studenten en promovendi die zich onder zijn leiding in die methode wilden bekwamen kwamen in groten getale naar zijn colleges, vanuit Frankrijk en elders. Door zijn onderwijs en zijn publicaties heeft hij generaties spinozisten gevormd. Altijd wist hij jonge onderzoekers te motiveren, altijd stond hij open voor ideeën, ook als die afweken van zijn eigen opvattingen.

Matheron was in 1977 een van de oprichters van de Franse Association des Amis de Spinoza. Toen Jean-Toussaint Desanti overleed volgde hij hem op als voorzitter. De laatste jaren kon hij zich door zijn ziekte niet meer actief inzetten, maar wel is hij doorgegaan met met het lezen en commentariëren van teksten voor de lopende uitgave van Spinoza’s Œuvres complètes.  

Pierre-François Moreau